Kevin

"Zo, nou heb ik hem, die klootzak. Ja, nou kan ie verder wel vergeten dat hij Kevin nog mee krijgt. Effen een nieuw teeveetje kopen voor de EK, ging ie. En dan gerust anderhalf uur wegblijven. Geeneens een raampje open zetten van die pokkenauto. Nee, hele verhalen had ie, wat voor leuke dingen ze zouden gaan doen. Zo, van dat je denkt, had ie dat vroeger allemaal maar gedaan. Toen zat ie alleen maar hele dagen als een familiebuil chips op de bank. Voor de TV. Nou, ja, dat blijkt wel, geen spat veranderd. De TV gaat meneer voor alles. Zal wel weer met Comfortcard zijn betaald. Nou, daar ben ik tenminste van af. Die heb ik hem toch mooi in z'n mik gedouwd. Nog een geluk dat die mensen het zagen. Die jongen was gotverdomme al bewusteloos. Nee, nou kan ie 't schudden. Dan kan ie nog zo mooi lullen tegen zo'n luilebal van een rechter, maar 't heeft mooi wel in alle kranten gestaan. Voor de radio is het geweest. "Peuter bijna gestikt in auto." Daar kan meneer de rechter niet omheen. Mooie praatjes over het recht op we-zen-lijk con-tact met zijn vader, had ie. Het Belang van het Kind. Met Hoofdletters. En dat het belang van de moeder daar een stapje terug voor moet doen. Onderling goede afspraken maken, aan het kind denken, niet aan je zelf. Ja, ja, wat weet hij daar nou van met z'n twee ton per jaar. Zijn kinderen hebben natuurlijk vooral we-zen-lijk contact met de oppas. En dat mokkel van hem maar tennissen natuurlijk, terwijl ik al die tijd in de stront heb staan grijpen. Nee, dat deed meneer niet, luiers verschonen. Daar werd hij onpasselijk van. On-pas-se-lijk! Nou dat lag volgens mij meer aan die halve krat Heineken, die er per dag doorging. Nee, die praatjes van hem bij de rechter. Je had hem moeten horen. Later ging ie voetballen met Kevin. Alsof die ballon op pootjes mijn zoon zou kunnen leren tegen een bal te trappen. Hij voetballen? Hij zou er in blijven, meid. Meenemen naar het marionettentheater. Ik wist niet dat ie dat woord kende. Zal ook wel niet. Zal die gribus van een advocaat 'm wel ingefluisterd hebben. Theater, theater? We hebben, jezusnogantoe, de laatste tijd genoeg theater in huis gehad. En dat was niet het Theater van de Lach, dat kan ik je wel vertellen. Nee vroeger, voor we getrouwd waren, toen gingen we nog wel eens ergens heen, maar dat was ook snel afgelopen. O, ja en zijn zoon begeleiden bij zijn schoolcarrière, wilde ie. School, carrière, hij? Die is al van de kleuterschool afgetrapt omdat ie nog te stom was om matjes te vlechten. Carrière? Van de WW naar de bijstand zal ie bedoelen. Nee, ik heb mijn advocate al gebeld. Ja, dat is natuurlijk zo'n trutje met zo'n kakstemmetje, maar ik moet eerlijk zeggen, ze heeft wel haar best gedaan. En nou ook weer, "Lies", zegt ze tegen me, ja ze zegt gewoon Lies tegen me, dat heb ik liever, "Lies nou gaan we hem een toontje lager laten zingen", zegt ze. Nou ja, een toontje lager, er zijn tijden geweest, dat ik hem vooral een paar toontjes hoger wilde laten zingen. Schop voor z'n ballen, had ie moeten krijgen. Maar zij zegt ook hoor, na zoiets zal de rechter de zaak wel anders bekijken. Nou, ik ga maar weer eens, die jongen is alleen thuis. De mazzel, hè!"

*****

"Toen ging ie ineens op zwart. Kun je net gebruiken met de EK. Dus ik spring in de wagen, zet dat jong achterin. Netjes in het stoeltje, hoor. Naar de Megapool. Eigenlijk wilde ik gewoon een beetje knappe TV, maar ja, je kent die jongens daar wel. Zo'n net pakkie, dassie om en dan maar lullen. Over hoe breedbeeld binnen een paar jaar de standaard is. Eerst wilde ik er niet aan, maar het is natuurlijk wel waar. En ik moet natuurlijk ook aan die jongen denken. Kan toch een hoop leren van de TV, toch? En het is nog geen tachtig gulden per maand, dus dat is te doen. Ja, dat duurde dus allemaal een beetje langer, al met al. Maar dat verwacht je toch niet? Zo'n kind kan toch wel wat hebben? Bovendien, wat is er nou helemaal gebeurd? Die mensen stonden wel ontzettende toeren te bakken. Alles nog zeiknat ook. Water over hem heen gegooid. Alsof ie niet vanzelf weer bij z'n positieven was gekomen. Nou krijg ik natuurlijk weer gezeik met Lies. Die wilde toch al dat ik dat jong niet meer te zien kreeg. Nou, daar trapte die rechter niet in. We gaan d'r geen mietje van maken, zo'n jongen moet van z'n vader leren wat een man is. Nee, als Lies d'r zin had gekregen, mocht ik hem één keer per jaar een kaart sturen en dat was het dan. Die advocate van haar was wel wat verstandiger. Lekker wijfie trouwens. Tot ze dat bekkie opendoet. Dan rollen de hete aardappelen door de rechtszaal. Nou, dan hoef ik niet zo nodig meer. Maar goed, die rechter is natuurlijk zelf ook vader, die snapt het wel. 't Is toch je enige zoon en dat doet je wat als man. Hij moet de fakkel later van je overnemen, zal ik maar zeggen. Ja, een meid had ik natuurlijk ook willen zien, maar 't ligt net effen anders. Voor je gevoel hè? Nou, Lies zal al wel weer bij dat wijfie op de koffie zitten, om te bespreken hoe ze me een hak kunnen zetten. D'r zal binnenkort wel een brief op de mat liggen. Kan ik weer naar Meester Droogkloot. Ja, zo noem ik hem. Geen greintje gevoel heeft die vent. Zit daar maar tussen die wetboeken. Heeft het wel goed gedaan, hoor, daar niet van, maar je wil ook wel eens je ei kwijt in zo'n situatie. "Meneer Brands", zei ie dan, "meneer Brands", ik zei maar steeds, zeg nou toch gewoon Joop, maar nee, dat wilde ie niet, die leipo. "Ik ben er om uw belangen in de echtscheidingsprocedure te behartigen, voor hulp bij de emotionele verwerking kunt u elders terecht." Elders terecht, nou vraag ik je. Zeker bij zo'n miepje van het maatschappelijk werk. Nou dat ken ik al. Lies heeft me nog eens meegesleurd naar zo'n trien. Wat of ik wilde veranderen in onze relatie? Waar bemoeit zo'n meid zich mee. Ik ben heus wel in staat om zelf uit te maken hoe het thuis gaat. Maar goed, als ze echt vals wordt, kan ik het ook. Dan betaal ik geen cent meer aan die klote Comfort Card en de Wehkamp mag ze dan ook hebben. Zit zij met de sores. Want dacht je nou echt dat ik nog één cent betaalde als ik dat jong niet meer te zien krijg? Nee, deze jongen is wel goed, maar niet gek. Nou, ik ga me pilsies maar es koud zetten. Dorstig weer vandaag, vind je niet?"


© Hannie van Blitterswijk, 2000

{short description of image}

terug naar mijn thuispagina