Zanglijster

Vanochtend hoorde ik voor het eerst een zanglijster zingen. De lente begint! Eerst maar weer eens even bellen. Er was me al vier maal beloofd dat ik teruggebeld zou worden. Vandaag trap ik er niet meer in, vandaag blijf ik wachten. Ik ben van te voren naar de wc geweest, er staat een volle thermoskan koffie naast me en ik heb genoeg shag, dus wat kan me gebeuren? "Ik zal proberen u door te verbinden." Een wachtmuziekje, fijn, dan weet je dat je nog contact hebt. Een elektronisch orgeltje met de klank van een panfluit. Hé, er zingt een zanglijster op het bandje door 't orgeltje heen. New Age muziek zeker. 't Orgelt verder, de zanglijster fluit dat het lieve lust is. 't Orgeltje is afgelopen. Een nieuw muziekje, het ruisen van de wind (of is het de zee), een vogel, hé, alweer een zanglijster en een orgeltje met de klank van een panfluit. Het muziekje wordt even onderbroken door een menselijke stem, de telefoon wordt ergens opgenomen. "O, ja, maar dan moet u mijn collega hebben en die is in gesprek. Wilt u wachten?" "Ja, ik wil wachten!"

Ik neem nog maar een kop koffie. Het panfluitorgeltje kweelt verder, net als de zanglijster die zich de allures van een chinese nachtegaal begint aan te meten.'t Orgeltje begint nu erg vals te klinken en die zelfingenomen nepnachtegaal op het bandje gaat steeds scheller fluiten. Gelukkig, 't is afgelopen. Opnieuw ruist de wind (of is het de zee) en gvd al weer die schele soepkip van een nachtlijster en dat panfluitteringorgeltje. Het begint pijn te doen aan mijn oren. "Mijn collega is nog steeds in gesprek, wilt u nog wachten?" "JA, IK BLIJF WACHTEN!"

Het panorgel en de valse zanggaal blijven samen schril verder piepen. Nu niet opgeven, denk ik, laat je niet klein krijgen! Deze mensen zijn tot alles in staat. Een complete auditieve oorlogstactiek hebben ze ontwikkeld. Gelukkig, even stilte. Dan hoor ik weer het ruisen van de wind (of is het de zee)... In gedachten sla ik een zanglijster met een panfluit tot moes op een piepend orgeltje, terwijl ik toch principieel pacifist en vegetariër ben. Het helpt niet, Het orgelend panzangfluitgalen waait verder; ik begin vlekken voor mijn ogen te krijgen "Het duurt wel erg lang, hè", zegt de stem, "zal ik maar niet liever vragen of mijn collega u terugbelt?" "NEE, IK WACHT!" Ik buig niet voor terreur, ik laat me niet gek maken, ik wil nu antwoord, houd ik mezelf voor. Trillend draai ik nog een shagje.

"Met Vos, wat kan ik voor u doen?" "Die zanglijster" stamel ik, "die zanglijster, kan die zanglijster weg?"

terug naar mijn thuispagina